O cabozo do Veiguello

Baixo algunha destas pedras meu bisavó gardaba unha escopeta que podía significarlle fusilamento directo na Ponte Pedrido. Como a tantos outros. Veciños, amigos e inimigos.

Nunca admitiu comulgar coa esquerda, e sen embargo, moitos anos despois, soubemos que cando saía capar pola volta levaba comida agochada no zurrón. Á chamada do seu chifle, os escapados saían dos seus tobos.

Acerca de Ambrosia

Enésima reencarnación de Bitter Bierce, aquel gringo vello que quixo morrer nunha revolución; do capitán pirata Bellamy na procura da Illa Tartaruga; do prófugo camiñante Thoreau; da fotógrafa Tina Modotti seducindo a Frida e a Diego; do Castelao que predica as espigas e debuxa os espigóns. A.B. fai súas as palabras de Coomaraswamy, "o artista non é un tipo de persoa especial, senón que cada persoa é un tipo especial de artista". Camiña polo mundo e conta o que ve, con verbas e debuxos. Nómada pero amante da súa terra, non pode afastarse moito do seu pendello virtual: así chama á zona temporalmente autónoma na que garda as súas miraxes.
Esta entrada foi publicada en Acuarela, Lugares, Pendellada. Garda a ligazón permanente.